درگذشت سرانجام ، در شب 11 جمادى الاول سال 1180 « 1 » حزين لاهيجى در كشور هند درگذشت ، انا للّه و انا اليه راجعون . پيكر پاك اين دانشمند در زيارتگاه سيّد فاطمه - سلام اللّه عليها - در دو ميلى مغرب بنارس ، به خاك سپرده شده ، بر سنگ قبر او اين عبارات و اشعار منقوش است : نخستين سطر : « يا اللّه » سطر دوّم : « يا محسن قد اتاك المسىء » سطر سوّم و چهارم و پنجم : « العبد الراجى الى رحمة ربّه محمد المدعو بعلى بن ابى طالب الجيلانى » در طول سنگ در حاشيه ، اين دو بيت مقابل يكديگر نقر شده : زبان دان محبّت بوده‌ام ، ديگر نمىدانم * همين دانم كه گوش از دوست پيغامى شنيد اينجا حزين از پاى ره‌پيما بسى سرگشتگى ديدم * سر شوريده بر بالين آسايش رسيد اينجا « 2 » آقاى نظمى تبريزى تاريخ وفات او زيبا سروده است : به ادب در زمان زنديه * اوستاد يگانه بود حزين از سخن‌گستران نام‌آور * هيچ كس با حزين نبود قرين شيوهء او ز شيوه‌هاست جدا * گفتهء او ز گفته‌هاست گزين نه من از ياد وى غمينم و بس * هست تاريخ هم ( حزين و غمين ) ( 1181 ق ) « 3 »

--> ( 1 ) . خزانهء عامره ص 200 ، خلاصة الكلام ، مرآت الاحوال ، گفتنى است كه تاريخ فوت اين دانشمند را متفاوت ثبت كرده‌اند . برخى 1181 نوشته‌اند . ( نك : اعيان الشيعة و سفينه‌ى هندى ص 51 ، 1187 ثبت كرده است . ( 2 ) . گويند اين قطعه را حزين در حالت نزع انشاء كرده است . ببينيد : تحفة العالم 342 . ( 3 ) . شرح حال و سوانح عمر و فعّاليتهاى فرهنگى و اجتماعى سياسى حزين در منابع بسيارى آمده است . از جمله : آتشكده آذر 377 ، تاريخ ادبيات براون ج 4 / 204 ، تاريخ ادبيات هرمان اته ص 196 ، اعيان الشيعة ، طبع جديد ج 10 / 17 تذكره اختر ج 1 / 60 ، طرايق الحقايق ج 3 / 247 ، مجمع الفصحاء ج 4 / 210 ، رياض العارفين 99 ، قاموس الاعلام ج 3 / 1938 ، ريحانة الادب ج 1 / 325 ، سبك‌شناسى ملك شعراى بهار ج 3 / 304 ، -